Related Posts

• Ang Hangad na Pagdating
  Lagi akong napapadaan sa salamin at sa tuwing kaharap ko ito, nakikita ko ang ilang imahe ng pagiging ako -- isang batang matanda......
• The Long Journey Home
  I am only 18 years old and here I am writing about a heritage that I barely know or can identify with.I spent ten years growing up......

36 Responses to “(English) Four Books and a Flood”

1.  balanghai from Butuan, Philippines Says:
   05/11/2009 at 12:17

   “For as Rizal once wrote, “On this battlefield man has no better weapon than his intelligence, no other force but his heart.””

   Ang sarap basahin ng paulit ulit ulit ulit ang blog na ito…Or eat each word raw and fresh so I’ll get all the juicy nutrients of the force that drives the heart behind the journey of a young Filipino man. May this force multiply and overflow from Luzon to Visayas to Mindanao and it will be the most delightful catastrophe in our history.

2.  arkitek from Benguet, Philippines Says:
   05/11/2009 at 17:12

   keep going Carl!!!!

3.  batang kayumangi from Quezon City, Philippines Says:
   05/11/2009 at 18:42

   after reading this article it showed me that you have to know your real focus in life

4.  Fritzie from Quezon City, Philippines Says:
   05/11/2009 at 20:19

   “The problem of the Philippines is NOT CORRUPTION but the ABSENCE of LOVE for country”

   Kasama rin naman sa problema ng Pilipinas ang corruption. Pero kasi, lahat ng mga problema ay laging nagsisimula sa atin. Hindi tayo puede magturuan kung sino ang nagsimula ng corruption kasi, lahat tayo ay may parte sa pagkakaproblema sa Pilipinas. Kaya si Carlos Snatos, nakita niya agad ang malaking letrato ng problema sa Pilipinas. Nakakatuwa kasi mayroon pa rin sa atin ang nakakaunawa sa situasyon na mayroon tayo. Bagamat masakit din dahil kakaunti na lang ang nakikita kong gumagawa ng pagbabago. Sana ang buhay ni Carlos Santos ay maging inspirasyon sa atin na magkaroon ng tamang desisyon sa buhay. Mabuhay ka Carlos!

5.  BATANGLAW from Philippines Says:
   05/11/2009 at 20:51

   grabe no? rock star. I wanted to be a musician also but the Philippines is filled with mga artistas and rock stars. seems like i have to make a choice. i hope god will help me meak the right choice

6.  Bagong Sigaw from Quezon City, Philippines Says:
   05/11/2009 at 21:08

   i learned in life that real manhood will show after one big disaster………… just like what happened in our government ….the flood showed what the real hearts of our politicians (exposing heartless leaders).

7.  :D from Quezon City, Philippines Says:
   05/11/2009 at 21:22

   Mabuhay ka po Kuya Carl!!! Grabe nakakatuwa po talaga… grabe hindi ko po mapigilan ang ngiti ko. yeheeey!!!

8.  tawag ng bayan from Quezon City, Philippines Says:
   05/11/2009 at 21:24

   grabe po! talaga nga pong may pag-asa ang ating bansa dahil tayo’y may Diyos na totoong nagmamahal sa atin. kaya niyang hibugin ang ating puso na maging totoong Pilipino. hindi niya tayo papabayaan na maiwan tayo sa ating “comfort zones” dahil gusto niya na tayo’y mayanig hanggang tayo’y lumipad patungo sa ating misyon. ang bawat isa sa atin ay malinis ngunit tayo na ang pipili kung sa liwanag o sa dilim tayo dadaan. MABUHAY ANG LAHING KAYUMANGGI!!!

9.  pimentelluigi from Manila, Philippines Says:
   05/11/2009 at 21:46

   I hope this story could be read by the whole Filipino youth because more youths are becoming like that who wants to be a rockstar, singer, and actors and I am very thankful to Carlos Santos for sharing his story to all of us.
   Mabuhay Ang Pilipino!!!!!

10.  Marianne from Quezon City, Philippines Says:
    05/11/2009 at 22:24

    Wow….grabe….astig talaga itong kuwento lalo na para sa mga lalaki. This is the start of kuya Carl’s life…journey… This is really an interesting and inspiring story..

    ♥kayumanggi-MJ♥

11.  neil from Philippines Says:
    05/11/2009 at 22:47

    nakakatuwa lang at kahit pala ang ating mga pinoy na mukhang walng pag-asa ay kayang baguhin ng ating panginoon. gustong gusto ko lang ang istorya ni kuya carl dahil ipinakita niya sa akin na kahit na ang kadiliman ay naghahari ay kaya kang tulungan ng panginoon.

12.  determinados from Wisconsin, United States Says:
    06/11/2009 at 12:23

    what a good and inspiring life story for all Filipinos. may purpose talaga lahat ng mga pangyayari sa ating buhay, at parang isang mahika. mahika na ang ating Panginoon lamang ang Siyang may alam kung bakit, saan, kailan at paano. God bless! isa kang huwarang rakista ng ating henerasyon.

13.  Maria Clara from Butuan, Philippines Says:
    06/11/2009 at 13:55

    may purpose talaga ang Ondoy…

    like sharpening a pencil…

    hindi aksidente ang bagyo, tinuturuan lang tayo ng leksyon dahil sa comfortable na tayo mga Pilipino…

    sana’y patuloy pa ang mga ganitong kwento… obvious naman na halos pagiging artista ang pangarap ng mga kabataan ngayon upang maging sikat at magkaroon ng maraming pera…

    ganda ng experience mo Carl… sana’y marami pang kabataan ang makakabasa nito…

    =>RAISE THE BROWNRACE<=

14.  rcmandirigma from South Australia, Australia Says:
    06/11/2009 at 14:20

    Salamat at kasama ka na sa mga manglalakbay para sa kalooban ng Diyos para sa ating bansa. Ipagpatuloy mo kaibigan ang mahabang lakbayin na nasa iyong harapan, hinahangaan kita na sa bata mong kaisipan nakita mo ang totoong laban sa buhay. Mabuhay ka kaibigan. Malaki ang pagasa ng ating bansa dahil may mga kabataang tulad mo.

15.  tugatog from Davao City, Philippines Says:
    06/11/2009 at 18:04

    talagang may bahaghari sa likod ng unos…

16.  Brown Boy Roy from United States Says:
    07/11/2009 at 05:20

    CARL!!!…isa ka sa mga alitaptap!…taglay mo ay maliit na ilaw, sa kadiliman ay siyang tanglaw…pilit na ililitaw, katumbas man ay pagpanaw. (ka+isa band)

    Minsan hindi natin masisi ang mga kabataan na mag-ambisyon bilang mga ENTERTAINERS bagamat alam nilang napakarami na nito at mistulang dalawa singko lamang sa tindahan ni Aling Mitring. Sapagkat ang panandaliang kasiyahan at kaaliwan ang siyang naging sumpungan ng mga Pilipino sa gitna ng kahirapan simula pa noong dekada sitenta. Tuluyang naluto ang kaisipan sa masyadong pagkahumaling sa radyo, TV, at mga lumang komiks. Kaya ayun, nakakita ng maliit na pag-asa sa pamamagitan ng pag-aliw sa iba.

    Dito ba?…Dito ba?…Dito ba? oh Dito ba?…ang dapat nating kalagyan sa isang sulok na hiram…sa ilalim ng araw?

17.  shileemay from Quezon City, Philippines Says:
    07/11/2009 at 10:45

    pangpagising talaga ang bagyong Ondoy…parang biglang may mga nanbadok sa atin na kumilos. hahaha God bless the Philippines!

18.  ArtReich from Manila, Philippines Says:
    07/11/2009 at 12:56

    Nice to see that you’ve found that direction in life. Once everything’s washed away we get a clearer view of what we have left and what we can do next.

19.  batang kayumangi from Quezon City, Philippines Says:
    07/11/2009 at 17:55

    napaka ganda ng iyong kwento sana mabasa ng lahat ng mga kabataan ito at matuto na hindi importante ang sumikat

20.  tawag ng bayan from Quezon City, Philippines Says:
    07/11/2009 at 22:54

    dadagdagan ko lang po…
    dahil sa kadiliman na nadaanan niya(grabe po, sobrang dilim!) ay hiningahaan siya ng bagong buhay. (ang walang kuwento, walang kuwenta)kundi siya nagdaan sa kadiliman tulad ng baha at ng “rockstar-minded” ay hindi siya mabibigyan ng tatag at loob na magbago upang may mabigay siyang kontribusyon. isa nga talaga itong SERBISYO AT PAGSASAKRIPISYO!!!

21.  tawag ng bayan from Quezon City, Philippines Says:
    08/11/2009 at 15:19

    may tanong lang po ako… yung mga kasama niya po ba sa rock band ay nagbago rin tulad niya? kasi wala pong binanggit dito kung anong nangyari na sa band nila after the great happening…

22.  lamuan from Makkah, Saudi Arabia Says:
    08/11/2009 at 21:24

    tamang pagsalo sa kalamidad ay napaka-importante.

    isa pa, pagbibigay halaga sa dunong na may gamit sa pagharap sa buhay. isang probleman ngayon ng mga pinoy ay walang sipag na maghanap ng tamang karunungan, isa na ang pagbabasa. Puro tayo karunungang itim.

23.  Epimetheus Calamohoy from Benguet, Philippines Says:
    09/11/2009 at 12:14

    Totoong wala na tayong identity bilang Filipino dahil sa patuloy na pagsasawalang bahala ng mga PINOY. Ang mahirap dun takot tayong magsimula sa wala dahil ang gusto lang natin ay lagi tayong nakatapak sa comfort zone. Ayaw nating sumugal at magsimula sa wala. Finally, may natagpuan na din akong mga indibidwal na mat takot sa DIOS at handang makipagsapalaran upang makamit ang tunay na hinahangad ng Pilipinas. I was very inspired by this movement though im not a member yet but what I see is that the future of this country is amazing. God will bless us and will keep his promised for his people. Yan lang ang pwede kong panghawakan sa ngayon. Dahil wala na akong nakikitang maganda at kaakit akit sa aking paligid. Thanks talaga sa nagtatag ng BROWNRAISE dahil nabuhayan ako ng loob na may bukas pa para sa mga PILIPINO.

24.  bengeequlit27 from Philippines Says:
    10/11/2009 at 16:57

    mas nagiging matibay nga talaga tayo pag dumaan ang panibagong bagyo, kaya para sa akin, pasalamat tayo na dumating ang bagyong ondoy, dahil ito ang bagyo na nagbigay sa atin ng matibay na pagsamba sa diyos.

    Kuya carl, tama po ang decisions mo, kaya po mas mabuti nalang na tayo ay pinagpapala ng panginoon, pati sa iyo at pati na rin sa ating mga kababayan,
    saludo po ako sa iyo, at MABUHAY KA po!!

    umaalab sa bansa,
    bengeequlit27

25.  Talulot from Shizuoka, Japan Says:
    11/11/2009 at 16:05

    You may no longer be the rock star that you were dreaming for then, but I think that you have become a rocker in a more beneficial way… Now, you rock not as a rock star, though, but you rock on the top of the podium called LIFE. : )

26.  pag-asa from Baguio, Philippines Says:
    13/11/2009 at 10:23

    you don’t neeed to be a rock star to make some noise…
    shout for the Philippines… it’s more captivating than than the sound of music…

    you still rocks!!!…

27.  Daniel N. from Quezon City, Philippines Says:
    16/11/2009 at 19:57

    Grabe po! What the Philippines is lacking is love for the country. Maybe you could help the Philippines by sharing what you’ve learned from that seminar kuya Carl.

28.  Paul from Quezon City, Philippines Says:
    17/11/2009 at 10:11

    Very inspiring! Thanks for sharing your story Carl.

    May God give you the strength to finish strong.

29.  filipina from Rizal, Philippines Says:
    17/11/2009 at 15:45

    .,grabe po talaga ang naidulot ng bayong Ondoy.,nagbigay sya hindi ng masamang karanasan kung hindi ginising niya ang diwa ng mga taong nasalanta nya (katulad nga po ni carl):)

30.  kalahi from Rizal, Philippines Says:
    18/11/2009 at 15:35

    wow!!!!that was an amazing story..grabe!!!I’m so proud of you..and I’m just so glad to hear this story from a very young man..good for you that in your generation we already have The Brown Raise..iba talaga ang nagagawa at ang nagawa ng The Brown Raise..kahit ako, it helped me a lot to have a different view with my being a Filipino..

31.  likha91 from Butuan, Philippines Says:
    18/11/2009 at 18:43

    …salamat…
    …salamat Carl sa pagbahagi sa amin ng napakaganda at nakakapagbigay ng inpirasyong buhay mo…
    …salamat sa pagbibigay sa amin ng dagdag na pag-asa at apoy sa puso para sa ating bansa..
    ..Ipinakita mo sa amin na may pag-asa pa ang bawat isang youth na tulad ko na mabasag at magkaroon ng totoong pagmamahal para kay LUZVIMINDA..

    MABUHAY ANG MGA PILIPINO..
    RAISE THE BROWN RACE!

32.  Serenade from Quezon City, Philippines Says:
    18/11/2009 at 22:42

    Wow…grabe po talaga. It really elevated my mind. I just hope more and more people will realize what our country really diserves. I’m really glad that I read this:D

    Thank you very much =^^=
    -Serenade-

33.  aizelebreo from Quezon City, Philippines Says:
    21/11/2009 at 09:38

    Thanks po for sharing this story.:) Godbless.

34.  Carmen from Dubai, United Arab Emirates Says:
    21/11/2009 at 15:37

    sa tuwing makakabasa ako ng blog ng tungkol sa pagmamahal sa bansang Pilipinas ay naiiyak ako kasi isa rin ako sa hindi nagmahal sa ating bayan kaya natutuwa ako at nagkaroon ng brown raise movement para magising tayong mga Pilipino na mahalin natin ang ating bayan sa pamamagitan ng pagbibigay ng dangal sa lahat ng ating ginagawa…mabuhay ka Carl…i salute you…

35.  bonnavie from Butuan, Philippines Says:
    14/12/2009 at 16:24

    ====wala akong masabi—
    take a vow ako sayo kuya carl—

36.  jUs from New York, United States Says:
    17/12/2009 at 15:53

    Carl thanks for sharing your story

Mag-iwan ng Sagot

  Gumawa ng sariling Gravatar!