Paumanhin, ngunit ang artikulong ito ay mababasa lamang sa .
Login
- BLACK RAISE!
- (English) Realities in RP Science
- (English) Nananalaytay
- (English) Ang Hangad na Pagdating
Most Popular
- BLACK RAISE!
- Realities in RP Science
- Green University sa Disyerto ng Arabia
- A Letter from South Korea
- Inferiority Complex: A Filipino Malady?
- Nananalaytay
- The Long Journey Home
- Ang Hangad na Pagdating
- RIZAL: Ang Orig na OFW
- Landas Para sa Lahi
World Map
Recent Comments
- newgen: nice!!!
- Maria Clara: “someday even when I am old and retired in the Philippines, I will be able to see a nation that...
- tsubasa: Thanks, nadagdagan pa ung info’s ko at ngayon talagang nauunawaan ko na ung sinasabi ng Humanities 106...
- tsubasa: grabe, tinamaan ako sa kwento mo. dun p lng sa part na sick man of Asia at A Monkey!. (Actually I was forced...
- Munting Higante: I totally agree with this article. As a young scientist, lack of reliable mentors is problem that we...
Browse Tags
- abroad Africa agriculture Airlines Airport Apolinario Mabini Architecture Asia Asian Century Museum Asians Australia Baguio Barth Suretsky Beijing BRYORG China culture education F. Sionil Jose Filipina Filipino Filipinos graduation heroes History identity Interviews Jose Rizal love Museum nationhood ofw Ondoy Palawan Philippines science slaves Sports US youth
15/12/2009 at 20:14
Grabe … I can’t help but be sad for my students … they don’t have any idea what “dangal” is. My heart goes with this article. ‘Yung panghihingi lamang ng papel sa kaklase kapag may quiz kami, I feel so irritated, for they do that ALL THE TIME!
May your students flourish!
Go Philippines! Go LuzViMinda!
16/12/2009 at 09:46
i had an immense emotional journey habang binabasa ko ito.
nagumpisa ako sa paghanga knowing how dedicated you are sa iyong pagtuturo
pagkatapos ay naging pagkabigla, ng iyong umpisahang ituro sa mga bata ang salitang dangal…hello! dangal is such a big word.
then nagkaron ako ng takot sa puso ko. na baka mali ang maging intindi ng mga batang iyong tinuturuan. ako ay nagumpisang maluha sa pamamaraan na iyong ginamit upang ituro ang salitang dangal. tumutulo ang aking luha ng umpisa ng makuha ng mga bata ang tunay na kahulugan nito. Namuo ang galit sa akin ng makita ko muli yung paghingi ni sharon ng limos. at habang ako ay nasa kalagitnaan ng pagluha at galit…ako ay napatawa ng malakas sa sinabi ng iyong estudyante ng alukin mo sila ng pagkain… ‘TEACHER, YUNG DANGAL PO NAMIN.”
YUN NA! tuluyan na ata akong nasiraan ng ulo =))
salamat florante…salamat.
16/12/2009 at 12:11
bilang estudyante at nakakatanda sa mga kamag aral ko na magiging mga guro, ito ay isang malaking pagmumulat. Salamat sa artikulong ito. Maiangat ka nawa namin Pilipinas sa awa at tulong ng DYOS…..
16/12/2009 at 13:17
WOW!!!!!!!!
Grabe ang lakas ng tama sa akin, parang malaking bagyo sa pagkatao ko bilang isang Pilipino, sana patuloy pang mapalaganap ang mga tulad nito sa buong bansa…
Go Philippines for a new Rise
16/12/2009 at 16:28
Teacher may we learn dangal through out our lives, you have teachen us something that is unforgettable,dangal is something the will cleanse our lives, something to help us extend our hands to help others, not just for ourselves,
may us students not forget the meaning of dangal
17/12/2009 at 14:21
Napaka-ganda ng artikulong ito! Maraming maraming salamat Florante. Isa sa mga gusto ko talaga ay dumami ang mga guro sa Pilipinas na talagang may malasakit na gaya mo.
Mabuhay ang Brownraise! And thank God for blessing the Filipino race so!
17/12/2009 at 20:29
Florante salamat po sa ginagawa mo, darating po ang ating inaasam. Malaki pong aral ito sa akin lalo nyo pong pinagtibay ang aking desisyon sa nararanasan ngayon dito sa ibang lupa. Balang araw maibabahagi ko rin ang mga bagay na ito at salamat sa brown raise totoo pong malaking bagay po kayo sa amin.
Pagpalain nawa kayo ng Diyos natin.
18/12/2009 at 09:04
tama po lamang na itinuro nyo po sa mga estudyante ang salitang DANGAL, nawawala na po kasi ito sa ating mga Pilipino, sana po lamang, matutunan o magkaroon po tayo ng ganito, magkaroon po tayong mga Pilipino ng DANGAL.
18/12/2009 at 13:01
Teaching is a very noble profession but if nobility was deleted by any teacher in his virtues it will be a big waste. This is also one of my desires ever since. Teaching is a forming of imparting ones idealism, values, and character to the students.
Today, it is very tragic because teachers are now the source of building intimate relationships, and distorted culture. I have seen this in my school but hopeful the image of a real teacher will change.
18/12/2009 at 14:26
Grabe ang article na’to. Sapok na sapok! Tumpak na tumpak! Ang sarap iprint at idikit sa mga pader.
18/12/2009 at 21:33
DAKILA tunay kang DAKILA
19/12/2009 at 14:04
Tindi! Oo nga naman talaga…
Para na tayong mga kulubi.. ang sakit parang pinupunit ang puso ko na halos na puputok…
Hindi lang ito, marami pang kwentong kagaya nito…
Sana ma punit tayo para makita natin na pinagmamaliit at pinagtatawanan na tayo ng ibang lahi sobra na talaga!
Tayo kasi ang may problema… Tayo pa naman ang only christian nation tapos ito pa ang makikita nila….
Sobra na talaga tayo… hindi man lang natin na pansin ang mga pinaggagawa natin… ang sakit talaga sa loob
Sana marami pang makakabasa nito para tayo’y madiligin lalo’t lalo na ang susunod na henerasyon at marami pang mahipo at mabasagan para sa bansa…
RAISE THE BROWN RACE!
19/12/2009 at 21:55
grabe! sinasabi lang nito na isa tayong alipin na bansa di tayo malaya! grabe… napakasakit na ang tagal na tayong nasakop ngunit nakatanikala pa rin tayo! sobra na ito…
1.A slave only looks at what he can get—nanlalamang.
2.A slave begs.
3.A slave doesn’t need goals because he only wants his own comfort.
4.A slave wallows in self-pity.
5.A slave has shallow dreams—to have a big car, big house, big salary.
6.A slave has riches but has his own little world to concern with.
lahat ng ito ay ang bansang Pilipinas. grabe talaga… tayo’y mga alipin sa isang watak-watak na bansa!!!
23/12/2009 at 13:14
salamat sa artikulong ito. sana’y lahat ng guro at magiging guro ay may masidhing adhikain na ibalik sa mapa ang bansang pilipinas. nawa’y marami pang gaya mo ang humubog sa kaalaman ng mga bata.
23/12/2009 at 14:54
…the Sharon Cuneta ad,
GRABE!!!
..this is just one sad reflection of what we are as a nation.
TINDE!!!
…nagpapalimos na ang Pilipinas.
‘kakahiya,…’kakaawa.
This is what our UNBELIEVING Asian neighbors simply find UNBELIEVABLE. Just notice, in Singapore?, they drive away Filipinos from their stores?…Masakit ‘yan ha?…if you don’t feel the sting of that humiliation, something’s wrong with you…Manhid ka sa kahihiyan.
26/12/2009 at 11:17
Korek ka dyan! Alien! Alien!
27/12/2009 at 16:14
” Ma’am, You are one of the BEST TEACHER! Mabuhay po kayo, I do hope na sana lahat ng teacher na gayo po ninyo ay may DANGAL na dinadala sa araw-araw ng kanilang pagtuturo”.
Ipagpautloy po ninyo ang inyong na simulan para sa mga susunod na bagong generasyon ng ating bansa. GBU
28/12/2009 at 21:52
Wala po ata akong naging teacher na umabot sa ganito ang malasakit sa kanyang mga estudyante. ALthough, sa tingin ko naman lahat sila ay mayroong magagandang intensyon, mukhang hindi ko po talaga naranasan yung teacher na talagang value-oriented. Recently lang, nitong college, na nagkaroon po ako ng mga guro na talagang passionate at pagapasok pa lang sa classroom e ramdam mo na ang nag-uumapaw na enthusiasm nila sa pagtuturo. At salamat sa Diyos ay may isang teacher ako na nagkaroon nga ng lecture tungkol sa dangal (2 semeter ko na siyang teacher ngayon at siya ang paborito ko…)!
Dumami pa po sana ang mga gurong tulad ninyo!
29/12/2009 at 18:06
Grabe nakakaiyak ung ad. Nakakadurog ng puso. Nakakahiya tayo. Tayo mismo ang gumagawa ng paraan para huwag tayong galangin ng ibang lahi. nakakabasag.
30/12/2009 at 09:44
I pray that the number of nurses graduating in our country would be irrelevant compared to the number of teachers graduating…
Noble Teachers that teaches “danagal”…
LuzViMinda, wag’ ka nang lumuha…
31/12/2009 at 09:03
Fight fight next Gen!
31/12/2009 at 16:15
This is an eye opener article for me as a future teacher…Even if I have a wide knowledge on being a Filipino,(about dangal and dignity on being a Filipino) but sometimes I just fall short on such word -dangal-. Alam ko kasi kung gaano kahirap mamuhay ng isang tao sa kahulugan ng “dangal” lalo na sa gitna ng kahirapan ng buhay; because I’m one of them…But then I tried to push myself to think that this is not an excuse and eventually compromise my “dangal” as a person…I prayed that I will eventually teach my students of what this word simply means to us as a person…and of course compels myself to act such one…Salamat c”,)
–I’m now having my student teaching for high school students–
01/01/2010 at 21:50
ito link dun sa nag-nakaw ng life vests (sa HK nangyari):
http://globalnation.inquirer.net/news/news/view/20080410-129438/2-Filipinos-fined-in-HK-for-taking-planes-life-vests
case of mistaken souvenir?
baka kulang lang sa orientation..na di kasama sa binayaran nila yung life vests.
01/01/2010 at 22:08
yung araw-araw na gawi ng pamilya ang may malaking impact sa pagbuo ng concept ng bata tungkol sa dangal. sa school, pwede mo ituro pero sa totoo lang yung madalas nilang nakikita ang uukit sa kaisipan at kalooban ng bata. kaya mahalaga na ang magulang ay maitama din sa wastong kaisipan.
02/01/2010 at 16:20
Sana po lahat ng mga guro ay mayroong malasakit sa kanilang mga estudyante at sa ating bansa. Napapansin ko po ngayon sa panahon ngayon,, kakaunti na lang po ang mga gurong katulad nito,, tulad po ng aking mga guro ngayong kolehiyo na ako,, napakatatamad po nilang magturo,, tuwing nasa opisina po sila ng faculty ay naglalaro lamang po sila ng kompyuter(DOTA, famrville, etc.). Ang masakit po dun ay ipinakikita pa po nila sa aming mga estudyante ang kanilang mga ginagwa. Palagi rin pong nangyayari na late po silang pumasok ng mga 30 minutes kahit wala namang pong importanteng ginagawa. Ipinapanalangin ko po na sana ang mga susunod na mga guro sa ating bansa ay tunay po na may malasakit sa kanilang trabaho, sa edukasyon, sa mga estudyante, at may takot sa Diyos…
Nagpapasalamat po ako dito sa Brown Raise,, napakalaki po ng naidulot nito sa akin,, nang unang beses po akong maka-atend dito ay bigla-bigla na lamang po nagising ang aking pusong makabansa, parang gusto ko na pong ipagsigawan sa lahat na ako ay PILIPINO!
*pwede ko po bang malaman kung saan po maaring maka-order po ng damit po ng Brown Raise? Maraming Salamat po!
03/01/2010 at 19:26
sobrang sakit sa kalooban na tayo ay magpakaawa sa harapan ng milyon-milyong tao…hindi ba tayo nahihiya na tayo ay naging manlilimos sa harap ng buong mundo… binibigyan lang natin ng kahihiyan ang ating mga sarili at hindi lang iyon, pati kapwa nating mga asian country binibigyan ntin ng kahihiyan…kung hindi nadudurog ang ating mga puso sa ating nkikita…tunay ngang wala tayo ng dangal bilang mga tao
08/01/2010 at 14:13
i can’t help myself but cry. grabe talaga ang kailangan natin gawin para sa ating bansa. i greatly appreciate your effort ma’am to share to your students about our country. i greatly thank God that there are still teachers like you who don’t just teach for your own benefits but for the country that our fellow Filipinos may understand what it really means to love this country. OUR COUNTRY!
i went to KFC last week. when i approached the counter, i saw a big donation bottle. i tried to weigh how many coins were in there, it was 3/4 filled with change. when i looked at the picture, there were Filipino kids surrounding the small “banka” (this was still ONDOY time) reaching their hands out as far as they can reach to receive something. they were asking something from the person inside the boat. and you know what, the person inside the boat was a foreigner! when i saw that picture, i managed myself not to cry. but deep inside of me, i wanted to burst out and cry and tell the person in the cashier to get that donation out. indeed, there are no tyrants where there are no slaves. Babangon pa ang Pilipinas, I’m telling you!!!
14/01/2010 at 20:23
hindi naman po kailangan gumawa ng ad na ganon. mukha tuloy tayo nanghihingi sa iba dahil wala tayong sariling kakayahan na tulungan ang ating kapwa pilipino.
My college teacher told us about this and i’ve seen it for myself. I DON’T LIKE THE AD. :C
18/01/2010 at 07:32
Maraming sa ating mga Pilipino ang nagmamahal at nahuhumaling sa salitang LIBRE.. When one of my bosses said “…lahat naman tayo ay mahilig sa libre”, napaatras ako sa upuan ko dahil sa isang taong may mataas na posisyon nanggaling yun.. At kung umasta siya sa mga tauhan nya, akala mo kung sino. Eh dangal kaya, meron siya? Isa pang nakalulungkot na KATOTOHANAN, maski mga kapwa mo nagtatrabaho, nagpapalibre pa sa’yo.. Parehas naman kayong sumweldo.
Pwedeng tumanggi sa libre, ipakita mo na may dangal ka.
Maraming salamat sa blog.. Ü
Angat Pilipinas, Angat Lahing Kayumanggi…!
20/01/2010 at 23:28
I just hope it’s clear, Dangal o pagmamapuri dignity or pride. Sa lahat ng ito naniniwala ako dangal ng Pilipino dapat ibangon. Ugat ng kahirapan hindi dahilan upang mawalan ng dangal..
27/01/2010 at 18:16
i will never put my country like a SLAVE i will fyt 4 it no matter what… i will fyt for my ryt and ofcourse my dignity as a filipino….. youth gumising keo!!!!
07/02/2010 at 18:30
Nakakahinya ung mga stories na nag papa walang dangal satin.Ung part na “Nag dodonate” ang iba’t ibang bansa sa atin ng malalaking halaga ng pera tapos hindi natin gagamitin sa maayos.
09/02/2010 at 19:31
bakit kelangan pang gawin ni SHARON CUNETA YUN.kung titignan sa una maganda ang ginwa nya pero kung titignang mabuti di ba nya naisip na nawalan tayo ng dangal at nag mukha tayong pulubi sa ibang bansa. NAKAKAHIYA
09/02/2010 at 19:32
NAKAKAHIYA SI SHARON,
11/02/2010 at 10:12
DANGAL..ito ba ang salitang nawawala sa atin kapag tayo ay humihingi ng tulong? Mababago ba ng paraan ng pahingi ng tulong at ng kung kanino ka humihingi ng awa ang kahulugan nito…
UNITED NATIONS.KAPAMILYA..ang salitang “kapamilya” b ang dahilan kung bakit nawawala ang ating dangal bilang mga Pilipino?Marahil..ito nga..kc feeling close tayo sa mga mayayamang bansa.Tinitingala natin sila..lalo n ung mga sumakop satin noon..ang Amerika at Hapon..
sv naman ng iba “ok lang humingi ng tulong..kasapi naman tayo ng UN. We are one (ika nga)”.
But, we are called Filipinos. We are distinct from other races. Our identity must not be lost for this “identity” is what our herous have fought for.
Dangal.Ano kb?
Pilipino.Sino k nga b?Slave or free?
Pilipinas.Malaya k nga b?
Heroes.Natagumpay nga b?
History of slavery remains…ALIVE
11/02/2010 at 12:01
Magandang pangitain Ginoong Florante
Nakakalungkot nga naman na ganiyan na tayo
11/02/2010 at 21:24
Dangal is worth of too much positive word, it can not explain in one word. Ikaw ay napakahalaga bilang tao.
14/02/2010 at 20:47
Pinaplano kong maging guro balang araw. Salamat sa akda!
16/02/2010 at 23:56
active pa ba ang BrownRaise??? …
18/02/2010 at 15:25
ang ganda poh ng blog sna pouh mabasa pa po ito ng iba para malaman nila kung anu ang ibig sabihin ng dangal para malaman nila kung may dangal pa cla o wla nah… nakakahiya tlgah ung ginawa ni sharon ung ad. nya sa Mcdo…
18/02/2010 at 15:29
isheshare ko pou 2 sa classm8′s kouh
20/02/2010 at 22:40
tumpak!
sana nga magising na tayong mga pinoy!
G I S I N G!
tumayo balahibo ko habang binabasa ko ito dahil
totoo! truth hurts.
26/02/2010 at 08:24
ENLIGHTENING……..
28/02/2010 at 08:40
sa isang banda tama ginawa nya. pero kung may natitira pa tayong dangal? mali. kaya tayo na iangat natin ang dangal ng pilipino. ituro natin kung papano lumaban ang lahing kayumanggi. para d na tayo nanghihingi ng tulong kung kanikanino.
02/03/2010 at 20:39
We studied dangal in our school and we found out that nationality and dangal are the only missing characteristics that can make our country rich and if that two combines we will not be slaves against the other country…so thank you FLORANTE…
07/03/2010 at 21:45
Sana alam to ng mga kaklase ko at hide lang ako. Nakalungkot naman na pag inisip ko, maraming mga alipin sa paligid ko(kasama ako)… Pagsisikap ko mag bago, inform ko ang kaklase ko nito at teachers rin kung pwede!
09/03/2010 at 02:45
Are there any new articles? Go brown raise! Yippe kayeaa!!! Horaah!
16/03/2010 at 19:59
masakit pero totoo….
ang iba nating guro ay nagaabroad nalang para maging caregivers at dh… kaya naman pala nations of servant na tayo ngayon……
nakakahiya talagang humarap sa ibang lahi kung ganito ang nagyayari at mangyayari sa ating bansA….
23/03/2010 at 20:23
Hanggat lugmok ang Inang Bayan walang sinomang Pilipino na magtatagumpay…maliban sa mga traydor at makasarili!!!!
31/03/2010 at 14:55
Florante, maraming salamat sa pagpost nitong artikulo. Napakaganda at muli napukaw ang ang aking pagmamahal sa ating bayan. Kay tagal ko pong natulog at binaliwala ang sigaw ng puso kong tumulong na ibangon ang dangal nating mga Pilipino. Sa tingin ko ito ang naging dahilan kung bakit patuloy tayong naghihirap. Dami ko nang pinasukang trabaho at sinubukan ko pong mag-aral ng kahit ano ano. Natapos ko ang abogasya ngunit iba talaga hinahanap ng puso ko. Dati ko pang gusto magturo ngunit di lang talaga ako pakapagdesisyon. Andito kami ngayon sa Dubai ng asawa ko. Alam nyo marami din akong naririnig na nakawan dito lalo na sa mga tindahan ng mga sapatos. Mga pinoy gumagawa. Nakakahiya at nasasaktan ako. Mas lalo akong nahirapan sa sitwasyon ko. Gusto ko nang umuwi at mag-aral ng units sa education para makapagturo. Sana papayag mises ko. Naiiyak talaga ako sa mga sinasabi ninyo mga kabayan. I want to do something man lang para sa bansa natin bago ako mawala dito sa mundo. Lalo na magkakaroon na kami ng anak this November. Gusto kung hubogin ang isip ng bata na maging tunay na payapang Pilipino(Freeman).
Aking natatanaw ang magandang bukas para sa ating bansang PILIPINAS. Salamat Brown Raise Movement.
06/04/2010 at 17:11
Subukan nyo po na basahin and DEAD AID ni Dambisa Moyo.
06/04/2010 at 17:13
DAED AID: A national bestseller, Dead Aid unflinchingly confronts one of the greatest myths of our time: that billions of dollars in aid sent from wealthy countries to developing African nations has helped to reduce poverty and increase growth. In fact, poverty levels continue to escalate and growth rates have steadily declined—and millions continue to suffer. Debunking the current model of international aid promoted by both Hollywood celebrities and policy makers, Dambisa Moyo offers a bold new road map for financing development of the world’s poorest countries.
Much
07/04/2010 at 16:14
Laban Bagong Pinoy! Ibangon natin ang Lahing Kayumanggi!
08/04/2010 at 19:34
Wooo! dami akong natutunan. Siguro ako muna, dapat ko lang maintindihan ang kahulugan ng “Dangal”. Bago ko ituro sa aking mga mag-aaral sa school. Muli nang bumangon ang aking dangal. salamat Florante
19/04/2010 at 11:56
“I may just be a teacher, but I dream of the day that my race, the Brown Race will truly be free, and I’m seeing that everyday in my students. That day will surely come.”
Salamat, hindi ko matiis na hindi magpasalamat sa inyo mga bagong guro ng bagong mandirigma ng Pilipinas. Mapalad sila dahil marami na kayong umiiyak sa mga bata at nakataya na ang buhay para sa kinabukasan ng ating inang bayan. Salamat sa pag-asa at pagsusumikap para maintindihan ng munting isip ang kanilang kalaban sa kanilang paglaki, pagsusumikap ninyo na maunawaan nila ang totoong kalaban – ang sarili.
Minsan naiinis ako sa maraming insidente sa kin dito sa trabaho kasi madalas tinatanong ako ng aking amo kung ano ang schedule ko, eh sa totoo lang siya naman ang nakakaalam nito kasi sya ang gumagawa ng kontrata. Naiinis ako kasi tinatanong pa ako, pero napagisip-isip ko tama nga sya kasi tinatrato nya kong tao-professional-kung baga, kasi nasanay na ko na noon sa nakalipas kong trabaho na trabaho lang ako ng trabaho parang isang kabayo na nakatakip ang mata takbo lang ng takbo. Pero ito ginagalang ang aking pagkatao at aking kakayanan kaya ibinabalik ng Diyos ang nasira kong tingin sa aking sarili na ang tingin ko sa sarili ko ay isa lang akong alipin na hindi pwedeng magsalita, hindi pwedeng tumanggi, o kaya magsabi na pagod na ko. Kahit paano unti-unti kong naiintindihan ang pagiging tao na nilikha sa imahe ng Diyos at isang pilipino.
Sa paglabas ko sa bansa marami akong nakita na mga pinoy na may anking kakayanan pag dating sa trabaho, madalas hindi nila(dayuhan) matapatan sa husay ng skills, pero madalas kahit ganon na ang galing hindi pa rin tayo nirerespeto.
Kaya salamat sa inyo mga bagong maestro ng bagong Filipino, kayo ang totoong bayani ng ating bayan,mga nagbubukas ng isip ng musmos na bata at buksan ang kanilang kaluluwa sa mga bagay na maharlika, bagay na katangitangi at dalisay.
Pagpalain po kayong lahat dyan at nawa makita pa namin ang paglipad ng agila-ang totoong agila- na walang kaparis sa buong mundo.
03/05/2010 at 18:24
Mixed feelings but in the end, I did understand the message. I admire your passion in teaching the importance of “dangal” to your students and in creating this article. I pray that the fire burning within you would continue for we, our country, need more Filipinos like you and that our Lord will continue to bless your work.
Sharon Cuneta may have the good intensions to help our kababayan but I felt also that something is not right. I wish the agency responsible for the ad had deaply thought about the concept. I am not passing any judgement but mere expression of my opinion. Perhaps becauase they do not see things the way you and others do. I wish I saw the video first before reading your article so that it would be easier to say that I am not partial.
Please continue doing your noble work.
Maraming salamat.
15/05/2010 at 22:32
thank you for writing this article. it made me realize what we lost… i have mixed emotion after reading this but at the same time inspired me to continue my advocacy on education….
21/05/2010 at 08:18
wow…
I appreciate so much the fact that you’re instilling self-respect to our youngters…i am here in the usa…a naturalized citizen…but my heart belongs to our country…Thank God for people like you… our kids need to know that the ancient pinoys were as good or the ancient Incas of Peru, the Aztecs of Mexico or Egyptians of the Pharoahs… Just look at the Rice Terraces…how the creative Igorots employed their architectural and engineering genius!!!
15/06/2010 at 18:05
I was nearly crying when I read this(and I am a guy). I can relate because I am a migrant worker in Korea and migrant workers are treated as slaves. Migrant workers see themselves as slaves. The MOU between the sending countries and Korea is a modern day slave trade.
This is the reason why I need to stand up and fight. I refuse to become a slave. I refuse to give up my “DANGAL”.
Thanks for writing this piece. I still believe we can change our nation.
19/06/2010 at 17:18
mga damdaming walang ugat….mga pananaw na abot tingin lamang, mga pangarap na hanggang bakod lamang ay mga sintomas ng walang pagkakilanlan at pagpapahalaga sa nakaraan!!!!…..ang kadenang daang taon ng nagnakaw ng ating kalayaan at pagkakalinlan ay patuloy pa rin nating niyayakap maging sa kasalukuyan.
22/06/2010 at 19:43
WOW!!! ang sakit po!!! ala po meng msabi…kailangan po tlga ntin ng pg-angat ng pananaw ng mga Pilipino…slmat po…ang sakit po tlga…
24/06/2010 at 16:44
that is really true…………. we must be proud that we are filipino …………i dont wan to be called as slave…
29/06/2010 at 14:57
taas noo ko pong pinagmamalaki mga guro na gaya niyo sana po mas dumami pa po kayong mga guro na hindi lang ang asignatura ang itinituro sa estudyante bagkus ay pati ang mga bagay na dapat malalaman ng mga mas bata…
aminin ko nasaktan ako sa artikulo na ito gayunman magandang pangmulat ang artikulo na ito…
salamat po at more power sa may akda ng artikulo na ito at sa brown raise movement…
“kayumanggi ay wagi”
29/06/2010 at 18:03
blue is a color?
13/07/2010 at 17:35
Ang ganda ng article.
Dapat na talaga ibangon ang dangal natin.
Saludo ako sayo bilang guro.